De historie van Aruba

Pre-columbiaanse tijd

Van de oudste bewoners van Aruba is tot op heden weinig bekend. Vanaf 2500 v. Chr. zou Aruba bewoond moeten zijn, de eerste archeologische vondsten dateren echter uit ca. 500 – 800 n. Chr. Aruba werd toen bewoond door de Arawak indianen, zij waren overgekomen vanuit het noorden van Zuid-Amerika. In het archeologisch museum in Oranjestad zijn opgravingen uit deze tijd te bezichtigen. Tevens kun je in het Arikok National Park nabij Santa Cruz diverse grotten met rotsschilderingen zien uit die tijd. Rond het jaar 1400 veroverden de Cariben indianen Aruba. Zij waren de laatste bewoners voordat de Spaanse ontdekkingsreizigers voet aan wal zette.

  • Tekeningen van de indianen in de fontein grotten in het arikok national park
  • Potten uit de tijd van de indianen in het nationaal archeologisch museum in oranjestad
  • De brievenbus en kanon bij Fort Zoutman in Oranjestad
  • Het wrak van de s.s. Antilla op de bodem van de caribische zee buiten Palm Beach Aruba
v.l.n.r.: Fontein Cave - Arikok National Park | Nationaal Archelogisch Museum - Oranjestad | Fort Zoutman - Oranjestad | Antilla Wrak - Palm Beach .

De Spaanse ontdekkingsreizigers

Algemeen aangenomen wordt dat de Spanjaard Alonso de Ojeda Aruba heeft ontdekt. Echter is dit niet helemaal zeker, aangezien op basis van kaarten uit die tijd Alonso de Ojeda wel Bonaire en Curacao heeft ontdekt, maar niet Aruba. In 1513 haalden de Spanjaarden alle indianen van Aruba af en brachten ze naar Hispaniola, de kopermijnen van Santa Dominga, om daar als dwangarbeider te werken. Aruba bleef onbewoond achter. In de daaropvolgende jaren vestigde kleine groepjes Indianen en Spanjaarden zich op Aruba. Het eiland was een middelpunt van piraten en smokkelaars.

De West-Indische Compagnie

De Nederlanders waren ondertussen opzoek naar nieuwe zoutbronnen voor de haringvisserij. Vanwege de Tachtigjarige oorlog met Spanje konden ze niet meer met hen handelen. De zoutbronnen werden gevonden in het Caribisch gebied. Om gezag te krijgen in het gebied werd in 1634 Curaçao veroverd. Om het eiland te beschermen tegen invallen werden in 1636 Aruba en Bonaire ook veroverd. Door de West-Indische Compagnie werd Aruba ontwikkeld als landbouwkolonie en werden er vooral paarden en geiten gefokt. De Indianen mochten op Aruba vrij blijven leven, in tegenstelling tot de Spanjaarden die de Indianen als slaven gebruikte. Pas in 1770 kwamen de eerste Afrikaanse slaven naar Aruba, hierdoor is de Indiaanse cultuur beter bewaard gebleven dan op Curaçao en Bonaire. Helaas stierven de laatste Indianen op Aruba in 1862 uit. In 1798 werd fort Zoutman gebouwd ter bescherming van Aruba en ontstond Oranjestad. Tussen 1805-1816, tijdens de Napoletaanse oorlogen, viel Aruba kort in Engelse handen. Na deze tijd kwam de kolonisatie van Aruba echt op gang.

Natuurlijke bronnen

In 1824 werd voor het eerst grote hoeveelheden goud gevonden in het noordoosten van Aruba. De goudwinning was een verliesgevende onderneming voor de Nederlandse overheid. In 1829 werden de percelen verkocht aan particulieren en private ondernemingen. Dit leidde tot de bouw van de Bushiribana goudsmelterij nabij Santa Cruz. Naast goud werd er in 1874 ook fosfaat ontdekt op Aruba. Het fosfaat werd gewonnen uit guano in Seroe Colorado, nabij San Nicolas. Sinds 1800 wordt op Aruba ook de Aloëplant verbouwd. Vanwege de Eerste Wereldoorlog kwam de winning van goud en fosfaat helemaal stil te liggen en verviel Aruba in armoede. In 1924 werd door de Koninklijke Shell een olieterminal en olieraffinaderij gebouwd. Dit bracht nieuwe welvaart naar Aruba.

De Tweede Wereldoorlog

Aruba heeft een belangrijke rol gespeeld in de Tweede Wereldoorlog. De olieraffinaderij maakte benzine voor o.a. de gevechtsvliegtuigen. Toen Duitsland in 1940 Nederland binnen viel, werd in Aruba een Duits schip (de S.S. Antilla) voor de kust van Malmok geënterd en tot zinken gebracht.


In de eerste jaren van de oorlog werd Aruba verdedigd door Franse, Engelse en Schotse troepen. Toen de Verenigde Staten betrokken raakten bij de oorlog, namen de Amerikanen de verdediging over.

Recente geschiedenis

Na de Tweede Wereld Oorlog groeide in Aruba het gevoel voor zelfstandigheid. In 1976 weigerde de Nederlandse regering nog te onderhandelen over een Status Aparte van Aruba. Hierop dreigde de toenmalige regeringsleider van Aruba, Betico Croes, met een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring. Nederland ging overstag en na onderhandelingen werd besloten dat Aruba in 1986 een Status Aparte zou krijgen, gedurende 10 jaar. Daarna zou Aruba compleet onafhankelijk worden. In 1991 werd deze onafhankelijkheid geschrapt en sindsdien blijft Aruba een land in het Nederlands Koninkrijk.